Climatoloxía

AS ÁRBORES E ARBUSTOS.


abeleira	Arbusto das betuláceas de follas caducas, arredondadas, dobremente serradas, pólas abundantes e madeira dura, pode acadar os oito metros de altura. O seu froito é a abelá, o científico da especie botánica máis representativa é Corylus avellana e o nome do colectivo é abeledo, abelenda, abeleiral.
ameixeira	Árbore froiteira das rosáceas de follas elípticas, flores brancas e grandes en acios, pode acadar os sete metros de altura. O seu froito é a ameixa, o seu nome científico é Prunus domestica e o nome do seu colectivo é ameixal, ameixenda, ameixedal
acivro
álamo	Árbore da familia das salicáceas semellante ao lamigueiro, de follas anchas e flores colgantes, que pode acadar os 30 metros de altura e que ten unha madeira branca moi resistente á auga. O seu nome colectivo é alameda
albaricoqueiro
aciñeira	Árbore das fagáceas de follas pequenas elípticas coa marxe dentada, flores verde amarelas, froito en landra, que pode acadar os 12 metros de altura. O seu nome científico é quercus ilex. O seu nome do colectivo é aciñal, aciñeiral ou caxigueira.
amendoeira	Árbore das rosáceas de follas lanceoladas dentadas que aparecen despois que as flores brancas e froito comestible, a améndoa, que pode acadar os oito metros de altura. O seu nome do colectivo é amendoal e o seu nome científico é prunus amigdalus
amieiro	Árbore das betuláceas de follas alternas arredondadas, flores masculinas en amentos cilíndricos e femininas en amentos ovoides, madeira de longa resistencia baixo a auga. Vive en lugares húmidos e pode alcanzar os dez metros de altura. O seu nome colectivo é amieiral ou ameneiral. O nome científico da especie máis abundante é Alnus glutinosa.
bidueiro	Árbore das betuláceas de follas caducas, alternas e dentadas, tona branca e lisa, froito en noz alada e que pode atinxir os dez metros de altura. O nome do seu colectivo é bidueiral, abedual ou biduído. O nome científico da especie botánica máis frecuente é Betula pubescens.
carballo	Árbore das fagáceas de follas caducas lobuladas, casca gris e froito en glande, pode acadar os 25 metros de altura. O seu froito chámase landra. O seu nome do colectivo é carballal, carballeira, carballiza, touza, carballeda, carballido e carballedo. O seu nome científico é quercus robur.
abeto	Arbusto das pináceas de follas perennes en agulla, copa cónica, cortiza branco-cinsenta que pode acadar os 45 metros de altura. O seu nome científico é abies alba.
acacia	Arbusto das leguminosas que dá flores brancas en acios e acada grande altura. O seu nome científico é robinia pseudoacacia.
abruñeiro	Arbusto espiñento das Rosáceas, de follas ovais dentadas, flores brancas e froito comestíbel de cor azul escura, pode acadar os catro metros de altura. Os seus froitos teñen o nome de abruño, andrinas ou nixo. O nome do seu colectivo é abruñedo ou abruñal. O seu nome científico é Prunus spinosa.
arandeira	Arbusto propio de zonas de montaña húmidas e sombrizas, de follas moi brillantes e flores brancas ou tirando a rosa, que ten como froito unha baga comestible de sabor doce e cor azul escura tirando a negra.
breixo	Arbusto das ericáceas de follas verticais escamosas, flores brancas en acios, raices grosas que serven para facer cachimbas, pode acadar os tres metros de altura. O seu nome colectivo é ucedo, uceira, uzal, urceira, breixeira ou moural. O seu nome científico é erica arborea.
buxo	Arbusto das Buxáceas de follas perenes, talos dereitos e madeira moi dura, utilizado como ornamental en xardíns e a súa madeira para usos diversos. Pode atinxir unha altura de até catro metros. O seu nome científico é Buxus sempervirens.
cantroxo
carpaza	Arbusto das cistáceas de follas peludas, estreitas e lanceoladas, froito en forma de cápsula, que pode acadar os dous metros de altura. O seu nome do colectivo é carpazal ou carpaceira. O seu nome científico é cistus psilosepalus
caoba
capudre
carqueixa	Arbusto das leguminosas de flores pentámeras de cor amarela, co talo percorrido por ás. É medicinal e pirófita. O seu nome do colectivo é carqueixal ou carqueixedo. O seu nome científico é chamaespartium tridentatum.
castiñeiro	Árbore das fagáceas de follas caducas dentadas, flores en acios de cor amarela, froitos en ourizos, pode acadar os 20 metros de altura. O nome do seu froito é castaña. O nome do colectivo é castiñeira, souto ou castañal. O nome científico da especie máis estendida é Castanea vesca.
carrasca
caxigo	Árbore das fagáceas de follas pequenas elípticas coa marxe dentada, flores verde amarelas, froito en landra, que pode acadar os 12 metros de altura. O seu nome do colectivo é aciñal, aciñeiral ou caxigueira. O seu nome científico é quercus ilex.
cedro	Árbore conífera de follas aciculares persistentes, froito ovoide, que pode acadar os 40 metros de altura. O seu nome científico é cedrus deodora.
cerdeira	Árbore das rosáceas de follas lanceoladas serradas, flores brancas, froitos en drupa de cor vermella, pode acadar os cinco metros de altura. O seu nome do colectivo é cereixal, cerdeiral ou cerdeiredo. O seu nome científico é prunus cerasus. O nome do seu froito é cereixa.
cerquiño	Árbore das fagáceas, variedade de carballo, máis baixo e coas follas miúdas. O seu nome do colectivo é cerqueiral. O seu nome científico é Quercus pyrenaica.
cidreira	Árbore das rutáceas de flores brancas aromáticas, froitos moi grandes parecidos ao limón, pode acadar os cinco metros de altura. O seu nome científico é citrus medica. O nome do seu froito é cidra.
ciprés	Árbore das cupresáceas de follas pequenas persistentes, tronco recto, froito masculino de forma ovoide e o feminino esférica, pode acadar os 20 metros de altura. O seu nome do colectivo é ciprestal ou alciprestal. O seu nome científico é Cupressus sempervirens.
codeso	Planta arbustiva das leguminosas de follas trifoliadas, flores amarelas, que pode acadar os dous metros de altura. O seu nome do colectivo é codesal, codeseira, codesedo, codeseda ou codesido. O seu nome científico é adenocarpus complicatus.
érbedo	Arbusto das ericáceas de follas lanceoladas e persistentes, froito esférico vermello de superficie granulosa e comestible semellante ao morango, que pode acadar os catro metros de altura. O seu nome científico é arbutus unedo.
estripeiro	Arbusto das rosáceas de follas ovadas lanceoladas, flores brancas, froitos en baga vermella, que pode acadar os seis metros de altura. O seu nome científico é crataegus monogyna.
eucalipto
faia	Árbore das fagáceas de follas elipsoidais caducas, flores masculinas e femininas en acios, froito en cápsula, que pode acadar os 30 metros de altura. O nome do seu colectivo é faial. O seu nome científico é fagus silvatica.
fatoeiro	Arbusto das rosáceas de follas ovais dentadas, flores brancas e froito comestibel, que pode acadar os sete metros de altura. O nome do seu froito é fatón. O seu nome científico é prunus domestica.
figueira	Árbore das moráceas de follas lobuladas grandes, flores unisexuais e froito comestíbel. O nome do seu froito é figo. O nome do seu colectivo é figueiral, figueiredo ou figueirido. O seu nome científico é ficus carica
foupa	Arbusto das ericáceas de follas verticais escamosas, flores brancas en acios, raices grosas que serven para facer cachimbas, pode acadar os tres metros de altura. O seu nome científico é erica arborea. O seu nome colectivo é ucedo, uceira, uzal, urceira, breixeira ou moural
freixo	Árbore das oleáceas de follas compostas, abundantes pólas, froito con as, que medra en lugares húmidos e pode acadar unha altura de 30 metros de altura . O nome do seu colectivo é freixal, freixedo, freixido, freixeiro ou freixomil. O seu nome científico é fraxinus excelsior
kiwi
lamigueiro	Árbore da familia das salicáceas de crecemento rápido que pode acadar os 25 metros de altura. Tipo de álamo. O seu nome científico é populus nigra.
laranxeira
limeira
limoeiro
maceira	Árbore das rosáceas de folla oblongas dentadas, copa redonda e froito comestíbel. O nome do seu froito é mazá. O seu nome colectivo é maceiral, mazairal ou pomar. O seu nome científico é Malus domestica.
mangostán	Árbore das gutíferas de follas ovais opostas, de flores vemellas, froitos baciformes tamén vermellos. O nome do seu froito é mangosto. O seu nome científico é garcinia mangostana.
marmeleiro	Árbore das rosáceas de folla ovadas caducas, flores brancas e froito comestibel, que pode acadar os catro metros de altura. O nome do seu froito é marmelo. O seu nome científico é cydonia vulgaris.
milgrandeira
nespereira	Árbore das rosáceas de follas grandes elípticas, flores brancas e froito ovoide comestíbel. O seu nome científico é mespilus germanica. O nome do seu froito é néspera ou níxaro.
nogueira	Árbore das xuglandáceas de follas grandes e pinnadas, flores dos dous sexos separadas e froito comestibel, que pode acadar os 15 metros de altura. O seu nome científico é Juglans regia. O seu nome do colectivo é nogueiral, nogueirido ou nogueiredo. O nome do seu froito é noz ou carolo.
oliveira
paieira
plataneiro	Árbore tropical que dá uns froitos alongados e brandos, de cor amarela e dispostos en grandes piñas.
pradairo
pereira	Árbore das rosáceas que pode acadar os 10 metros de altura, con follas ovadas, flores brancas e froito comestíbel que se denomina pera. O seu nome científico é Pyrus communis e o de unha agrupación de árbores desa especie chámase pereiral.
pexegueiro
piñeiro	Árbore das abietáceas de follas aciculares agrupadas en parellas, flores masculinas e femeninas separadas, e froito leñoso. O seu nome científico é pinus pinaster. O nome do seu colectivo é piñeiral. O nome do seu froito é piña. O nome das súas follas é arume, bruma, carroucha, faísca, foupa, frouma, penica, penuxa, penuxo, pica, picaña, picaza, pico, pinica, pubela, pucha, pulazo ou puma.
pistacho	Árbore das anacardiáceas de follas compostas, flores en acios e froito comestibel, que pode acadar os tres metros de altura. O seu nome científico é pistacia vera. Froito do pistacho, de cor verde e tamaño algo máis grande que unha faba, está envolto nunha casca bivalva.
queiroga	Arbusto perenne de follas en verticilios, flores pentámeras en acios. O seu nome colectivo é queirogal, queirogeira, queiroal, queirotal ou queiroteira.
sabugo	Arbusto das caprifoliáceas de follas compostas ovadas, flores brancas usadas en medicina, ao igual que a médula esponxosa das pólas. Pode atinxir unha altura de cinco metros. O nome científico da especie máis común é Sabucus nigra. O seu nome colectivo é sabugal, sabucedo.
sabugueiriño	Arbusto das caprifoliáceas semellante ao sabugueiro, que pode acadar os dous metros de altura.
salgueiro	Árbore das salicáceas de follas dentadas, pólas longas e flexibeis, froito en cápsula, que pode acadar os 20 metros de altura. O seu nome colectivo é salgueiral ou salgueiredo. O seu nome científico é salix alba
sileira
sorbeira	Árbore das rosáceas de follas compostas elípticas, flores brancas, froito comestibel, que pode acadar os oito metros de altura. O seu nome colectivo é sorbeiral. O seu nome científico é sorbus domestica.
teixo	Árbore das taxáceas, de follas lineais planas, ramas case horizontais, froito elipsoidal de cor encarnada. O nome do seu colectivo é teixido. O seu nome científico é taxus baccata.
tileiro	Árbore das tiláceas de follas acorazonadas, flores brancas usadas para facer infusións, tamén se cultiva para ornamento de parques podendo acadar os 20 metros de altura. O seu nome científico é tilia spp.
tuia
ulmeiro
umbieira
xardón	Árbore das aquifoliáceas de follas perennes e espiñentas, flores en acios, froitos en drupa velenosos de cor vermello, pode acadar os seis metros. Variante da palabra acivro.
xesta	Arbusto das papilionáceas de follas pequenas e escasas, flores amarelas ou brancas, pólas longas flexibeis, que pode acadar os catro metros de altura. O seu nome colectivo é xestal, xesteira ou xestedo.

Bibliografía utilizada:
Dicionario Xerais da Lingua.