VOCABULARIO
GALEGO DA CASTAÑA
| Os países da riveira do Mediterráneo teñen a cultura da castaña inxertada no seu vocabulario. Así, os franceses xa diferencian châtaigne de marron, pero os italianos amplían vocabulario e distinguen varias clases de castagnas: caldallesa e ballota para a castaña cocida, bruciata ou caldarrosta para a castaña asada. Os alemáns coñécena por kastanie, que en inglés dise chestnut. Galegos e portugueses temos moitas máis acepcións lingüísticas. |
| TIPOS DE CASTAÑAS: | Castañas do Caurel: | ||
| BOLERCA, BOLECA, BULLERCA, MANIÑA | Castaña abortada que non chegou ao seu logro. | ABARQUEIRA | A castaña
baleira. |
| BRAVA | Castaña de castiñeiro bravo, sen inxertar. | BRAVAS | Hai anos que se dan e outros que
non saen. |
| BULLADA | A que pasou pola bulla. | PICOIS | As que se desprecian cando se
escollen ou que parten ó debullalas para quitárlle-las tonas
durante o bandoxo. |
| BULLOTE | Nalgunha comarcas castaña asada no tixolo; Noutras a que non chegou a madurar | PRESA | Froito dun castiñeiro bo para
madeira e que rende moita cantidade de castañas. Dise que estas
castañas non son as máis sabrosas. |
| BURGAZO, BURGÓ | Castaña cocida sen tona; Castaña verde, pelada e cocida que se toma con leite. | RAIGONA | Son as segundas en caer da árbore;
as mellores para comer e as que mellor pelan. |
| CROUCO | Castaña sen froito e oca. | VELLIÑA | É moi oscura e debúllase mal. |
| DEGARO, DEGARA, DEGORO, RESTRELOS, DEGRAÍDA, DEGRAÑAS | Castaña que sae do ourizo de forma espontánea e cae ao chan. | VÉRDEAS | As máis sabrosas e as que máis abundan, xunto coas presas. |
| ENXERIDAS | Castaña formada por varias pezas. | Vocabulario da castaña: | |
| LONGAL | Tipo de castaña portuguesa. | ARBUS PANIS | Os romanos chamabanlle ó castiñeiro árbore
do pan, xa que nos tempos de malas colleitas facíase o pan
con fariña de castaña. |
| MAIA | Castaña pilonga pelada e limpa da tona. | BAREXAR | Trasnada dos cativos que van roubar castañas ós vecinos para o magosto. |
| MAMOTA, ZONCHOS | Castaña cocida coas dúas tonas. | BULLOTE | Torta de fariña de castaña consumida
polos lexionarios romanos. |
| PILONGA | Castaña seca. | CACHO | Tixolo. |
| Outros tipos de castaña: | COCO | Verme da castaña. | |
| PAGIANA | CALDUDAS | Potaxe de castañas secas cocidas. | |
| VILANDE | DEBULLAR | Quitarlle as cascas á castaña cocida,
fresca ou asada. |
|
| BUXEIRA | ENXERIMENTO | Superficie onde remata a castaña. |
|
| AGRELO | MOREAS | Xeito de xunta-los ourizos para
golpealos e separa-la castaña do ourizo. |
|
| LOURA | PETELA | Pinzas de madeira coas que se apañan as castañas do ourizo. | |
| GARRIDA | PICÓS | Anacos das cascas procedentes da pisa ou do bandoxo empregados para ceba-los
porcos. |
|
| PAPADA | RANGALLEIRA | Dise que o día do magosto o viño
“corre á rangalleira”. |
|
| CABEZUDA | SUCHAR | Chupar continuamente unha castaña
pilonga ata que se consuma. Chuchar. |
|
| TOUBESA | TALOURA | Vara longa coa que se abanea o castaño
para que pinguen os ourizos; tamén é bareiro. |
|
| BRAVOLEIRADO | TIXOLO | Tixola
de ferro con buratos onde se asan as castañas. Cacho. |
|
| BICUDA | TONAS | Cascas da castaña. |
|
| OUSENDE | TRASMOCHO | Castiñeiro que medra máis ó
ancho que ó alto pola acción do home, que o poda coma se fose
un frutal. Deste xeito, obtéñense máis castañas, temos polas
grandes para madeira en poucos anos, e non desaparece a árbore. |
|
| OUCIEIRA | XEMAS | Partes da castaña. | |